Wielki Canova i jego klientela

Wystawę prac jednego z czołowych przedstawicieli klasycyzmu, włoskiego rzeźbiarza Antonio Canovy, otwarto w Arsenale Muzeum Książąt Czartoryskich, filii Muzeum Narodowego w Krakowie.

Organizatorom udało się zgromadzić dwadzieścia rzeźb, wykonanych w większości w terakocie i gipsie. Jest też jeden marmur – posąg „Książę Henryk Lubomirski jako Amor”, w zamierzeniu muzealników – centralny punkt wystawy.

Terakota i gips służyły do opracowywania modeli rzeźb wykonywanych później w marmurze. W warsztacie Canovy z gotowych marmurowych dzieł wykonywano też gipsowe odlewy, które sprzedawano mniej zasobnym miłośnikom rzeźby włoskiego mistrza. Także one są prezentowane w Arsenale.

Marmurowy portret małego księcia Lubomirskiego, wykonany z ogromnym kunsztem w latach 1786-1788, przyjechał do Krakowa z Muzeum – Zamku w Łańcucie. Pozostałe obiekty pochodzą z Museo Gipsoteca Canoviana w Possano we Włoszech.

Większość z prezentowanych w Krakowie prac nawiązuje do tematyki mitologicznej. Są wśród nich jednak także portrety, jak autoportret Canovy czy „Głowa Pauliny Borghese Bonaparte”.

– Antonio Canova zafascynowany był rzeźbą antyku, rzeźbą hellenistyczną. Interesowało go, w jaki sposób antyczni rzeźbiarze osiągali taką perfekcję. Podobno pracował także nad swoimi narzędziami, wciąż eksperymentował – opowiada kurator wystawy Anna Bochnak z Muzeum Narodowego w Krakowie.

Wystawę można oglądać w Krakowie do 4 maja. Potem pojedzie ona do Muzeum – Zamku w Łańcucie, gdzie będzie prezentowana od maja do lipca.

Antonio Canova (1757-1822), urodzony w Possagno, działał w Wenecji, Rzymie, Wiedniu i Paryżu. Do jego najlepszych prac zalicza się nagrobki papieży Klemensa XIV (1783-1787) i Klemensa XIII (1787-1792) oraz rzeźby nawiązujące do tematyki mitologicznej – „Amor i Psyche” (1792), „Perseusz z głową Meduzy” (1801), grupę „Trzy Gracje” (1813-1816) oraz prezentowaną w Krakowie rzeźbę „Książę Henryk Lubomirski jako Amor” (1786).

(iTVP)