"Picasso i mistrzowie" - wielka wystawa w Paryżu

fot.tvn24

Nieustający dialog z dziełami mistrzów przez krytyków uznawany jest za jedną z immanentnych cech malarstwa Hiszpana. Picasso z uwielbieniem reinterpretował dawnych mistrzów, budując przy tym wielopiętrowe postmodernistyczne konstrukcje.

Tak pisze w katalogu wystawy jej współkomisarz Anne Baldassari: „w odczytywaniu tradycji malarskich Picasso korzystał z wcześniejszego odczytania jej przez swoich poprzedników. Malarstwo Maneta czy Ingres’a, freski Puvis de Chavannes’a, obrazoburcze transkrypcje Cézanne’a, są dla niego kluczem, otwierającym kod dla rozpoznania i aktualizacji tego co oni sami wnieśli do sztuki."

Wśród wystawionych obrazów nie mogło zabraknąć autoportretetów Picassa, nawiązujące m.in. do autoportretów El Greca, Poussina, Rembrandta, Gauguina. W ośmiu salach z Grand Palais umieszczono obrazy bezpośrednio nawiązujące do widniejących obok dzieł „mistrzów” lub inspirowanymi przez nie.

Francuskie Le Figaro przy okazji wernisażu przypomniało, że już w roku 1971 prezydent Georges Pompidou poprosił Picassa, by wywiesił serię swych obrazów w Luwrze, obok mistrzów, z którymi artysta rozmawiał, malując. Obrazy Picassa wisiały wtedy w Wielkiej Galerii przez dwa tygodnie.

Uwagę zwraca rekordowy budżet projektu "Picasso i jego mistrzowie", szacowany według dziennika "Le Monde" na 4,3 mln euro. Arcydzieła goszczące na paryskiej wystawie zostały wypożyczone z wielu światowych galerii, takich jak Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Nowym Jorku, Muzeum Prado w Madrycie czy Galeria Narodowa w Londynie, a także od prywatnych kolekcjonerów. Wystawa potrwa do 2 lutego przyszłego roku.

(tvn24)