|
Zbiór pocztówek, fotosów, programów filmowych, płyt z nagraniami Poli Negri można zobaczyć na otwartej w piątek w Łodzi wystawie „Pola Negri. Legenda kina”.
Ekspozycja ukazuje drogę życiową i artystyczną wielkiej gwiazdy światowego kina. Pola Negri to największa gwiazda pochodzenia polskiego, która podbiła Hollywood. Tam zrobiła oszałamiającą karierę i utorowała drogę dla gwiazd europejskich do „fabryki snów”. Negri zagrała w 63 filmach, w Polsce – tylko w ośmiu; większość nakręciła w Niemczech i Stanach Zjednoczonych.
Na wystawie, przygotowanej na podstawie materiałów ze zbiorów polskich, a także z archiwów z Niemiec, Francji i USA, pokazano oryginalne pamiątki dotyczące życia wielkiej gwiazdy, w tym kostium z jej ostatniego filmu „Księżycowe prządki”.
Zbiór zaprezentowanych plakatów liczy ponad 60 prac. Przewodnikiem po wystawie są teksty Wiesławy Czapińskiej – znawczyni życia i twórczości Poli Negri, uzupełnieniem zaś – autobiograficzny „Pamiętnik gwiazdy”, wydany po polsku w 1976 roku.
Jak twierdzą organizatorzy ekspozycji, do tej pory nigdzie nie zgromadzono w jednym miejscu tak wielu różnorodnych materiałów związanych z życiem i twórczością Poli Negri.
Wystawie towarzyszyć będzie przegląd filmów z udziałem Poli Negri. Będzie można zobaczyć m.in. „Bestię” (1917), „Madame Dubarry” (1918), „Sumurun” (1920), „Ulicę potępionych dusz” (1930), „Tango Notturno” (1937). Zaprezentowany zostanie również film dokumentalny „Życie jest snem w kinie” (2005) w reżyserii Mariusza Kotowskiego.
Wystawę przygotowało Muzeum Kinematografii w Łodzi we współpracy z Filmoteką Narodową w Warszawie oraz Instytutem Polskim w Düsseldorfie.
Od sierpnia ubiegłego roku fragmenty ekspozycji były prezentowane w Sosnowcu, w Instytucie Polskim w Düsseldorfie, w Centrum Sztuki Filmowej w Katowicach, w Kinie „Iluzjon” w Warszawie. W styczniu i lutym tego roku była pokazywana w Wilnie, a w kolejce czekają Wiedeń, Berlin, Londyn, Chicago. Wystawę w Łodzi będzie można oglądać w Muzeum Kinematografii do 30 lipca 2008 r.
Pola Negri, właściwie Barbara Apolonia Chałupiec, urodziła się w 1897 r. w Lipnie, zmarła w 1987 r. w San Antonio (USA). Pseudonim artystyczny przyjęła na cześć swojej ulubionej włoskiej poetki, Ady Negri. Karierę aktorską rozpoczęła w warszawskich teatrach jako absolwentka szkoły teatralnej w Warszawie.
W filmie zadebiutowała w 1914 r. w „Niewolnicy zmysłów” Jana Pawłowskiego. Wystąpiła też w innych polskich filmach. W 1917 r. wyjechała do Berlina, gdzie z sukcesem kontynuowała karierę filmową, a w 1923 r. dotarła do Hollywood, gdzie wystąpiła m.in. w „Hiszpańskiej tancerce”, „Zakazanym raju”, „Hotelu Imperial”, „Miłości aktorki”. W Stanach Zjednoczonych została gwiazdą kina niemego i symbolem seksu, do czego przyczyniły się jej głośne romanse z Charliem Chaplinem i Rudolphem Valentino. Potem występowała jeszcze w Niemczech i ponownie w Stanach.
Ostatni raz pojawiła się na ekranie w 1965 r. W 1970 r. opublikowała wspomnienia „Pamiętnik gwiazdy”. (iTVP) |