W związku z finisażem wystawy Wybrańcy w gdańskim Instytucie Sztuki Wyspa, organizatorzy zapraszają na polską prapremierę filmu ASHKENAZ w reżyserii Rachel Leah Jones. Film Ashkenaz stanowi dociekliwą analizę paradoksów, fundujących życie Żydów aszkenazyjskich, zamieszkujących Izrael...
 kadr z filmu fot.mat.organizatora W związku z finisażem wystawy Wybrańcy w gdańskim Instytucie Sztuki Wyspa, organizatorzy zapraszają na polską prapremierę filmu ASHKENAZ w reżyserii Rachel Leah Jones. Film Ashkenaz stanowi dociekliwą analizę paradoksów, fundujących życie Żydów aszkenazyjskich, zamieszkujących Izrael. Zamiast nostalgicznej apologii kultury jidisz, Ashkenaz przedstawia niebanalny, złożony portret Żydów aszkenazyjskich, widziany oczami ich samych, ale również Mizrachijczyków i Palestyńczyków. Aszkenazyjczycy zostali odmalowani w zuchwale przejrzysty sposób w trakcie pełnych ironii momentów zwrotnych w historii - Ella Shohat, New York University. Jedyna metoda dotarcia do prawdy o Askenazyjczykach i do ich zrozumienia, to obserwacja sposobu w jaki oni sami siebie widzą. Otóż, Żydzi aszkenazyjscy nie myślą o sobie w kategoriach etniczności, wschodniości, braku arabskości. Ich inność jest niczym a zatem wszystkim w ten sam sposób, w jaki eurocentryzm maskowany jest jako uniwersalizm. Jak wyjaśnia w filmie Orna Sassan Levi, popularne i znamienne pytanie: „Kim jesteś? Jaka jest twoja przynależność etniczna?”, zaskoczyło ją, kiedy usłyszała je po raz pierwszy w trakcie odbywania służby wojskowej. (....) Aszkenazyjczyk, we własnym mniemaniu, stanowi jedynie właściwą transfigurację społeczeństwa Izraela. W trakcie filmu przeplatają się za sobą wypowiedzi niezwykle zróżnicowanych rozmówców, zarówno intelektualistów, jak i przeciętnych obywateli, współtworzących legendę tej, jakże nieuchwytnej grupy, którą niewątpliwie stanowią Żydzi aszkenazyjscy. Odpowiedzi pochodzą z barwnej i pełnej znaczeń zbieraniny miejsc: bazy wojskowej, kibucu, cmentarza, archiwum fotograficznego, ortodoksyjnego sąsiedztwa, teatru, w którym przeprowadzono proces Eichmanna, czy chociażby byłego szpitala publicznego, obecnie zamieszkałego przez zamkniętą społeczność. Rozmówcy i ich interpretacje, spostrzeżenia i analizy nie zawsze są ze sobą zgodne. Czasami się uzupełniają, lecz bywa, że sobie zaprzeczają – Amos Noy, „Haaretz”, 21.12.2007. W panelu dyskusyjnym, towarzyszącym projekcji, udział wezmą: Mieczysław Abramowicz – absolwent Wydziału Reżyserii Teatru Lalek na PWST w Białymstoku, badacz historii teatru żydowskiego oraz historii Gdańska, pisarz. Publikował m.in. na łamach „Gazety Wyborczej” i miesięczników: „Był sobie Gdańsk” i „Midrasz”. W latach 1997-2002, zawodowo związany z Nadbałtyckim Centrum Kultury. Jego książka Każdy przyniósł, co miał najlepszego, opublikowana w 2005 roku nakładem Wydawnictwa Słowo/Obraz Terytoria, otrzymała m.in. nominacje do Nagrody Literackiej Nike oraz do Literackiej Nagrody Europy Środkowej ANGELUS. Obecnie przygotowuje rozprawę doktorską na temat dziejów sceny żydowskiej w Wolnym Mieście Gdańsku. prof. Dr hab. Tomasz Szkudlarek - pedagog, pracownik naukowo-dydaktyczny na Wydziale Nauk Społecznych UG. Kieruje Zakładem Filozofii Wychowania i Studiów Kulturowych w Instytucie Pedagogiki. Autor licznych publikacji (m.in. Wiedza i wolność w pedagogice amerykańskiego postmodernizmu oraz Media. Szkic z filozofii i pedagogiki dystansu), redaktor prac zbiorowych, uczestnik wielu ogólnopolskich i międzynarodowych konferencji. Wśród jego zainteresowań badawczych znajduje się m.in. problem kształtowania tożsamości kulturowej. (Informacja organizatora) |