Baroque Revisited czyli "Kucharz, złodziej, jego żona i jej kochanek" Petera Greenawaya
Film Petera Greenawaya, brytyjskiego malarza, scenarzysty i reżysera, z 1989 roku zatytułowany "Kucharz, złodziej, jego żona i jej kochanek" stanowi niezwykle interesujący przykład kina postmodernistycznego. Artysta odwołuje się w tym dziele do formalnych cech przynależnych do konwencji baroku. Innymi słowy, naśladuje sztukę (a dokładniej malarstwo) tej epoki, "przybiera jej maskę", a zatem dokonuje jej swoistego pastiszu (lub dekonstrukcji). Będąc świadomym pewnego rodzaju "teatralności" przenikającej tradycję malarstwa barokowego, Greenaway konstruuje w swoim filmie wrażenie spektaklu teatralnego, na które składają się zarówno warstwa techniczna, jak i estetyczna obrazu.