Prawa Człowieka upamiętnione koncertem

Fun-Da-Mental jest multietniczną, islamską fuzją muzyki world, rap i techno. Powstali w Londynie w 1991 roku. Ich muzyka jest tyglem wschodnich i zachodnich muzycznych i kulturowych inspiracji.

Pod względem przekazu Fun-Da-Mental troszczy się o społeczną sprawiedliwość, szczególnie w odniesieniu do sytuacji brytyjskich obywateli azjatyckiego i afro-karaibskiego pochodzenia.

Choć ich teksty wydają się być ekstremalne i radykalnie lewicowe, starają się kierować brytyjską młodzież w kierunku edukacji. Wykorzystują fragmenty przemówień Gandhiego, Malcolma X i Czarnych Panter. Powszechnie uważani są za "azjatycki Public Enemy".

Ich ostatni, wydany w 2006 roku album "All Is War (The Benefits of G-Had)" z powodu swojego prowokującego charakteru stał się nawet przedmiotem dyskusji w brytyjskim parlamencie a liderowi grupy Aki Nawazowi vel "Propa-Gandhi" groziło aresztowanie.

Fun-Da-Mental wystąpił w Polsce trzykrotnie, m.in. na Dniu Uchodźcy w Warszawie oraz festiwalu "Tam, gdzie biją źródła" w Nowym Targu.

Gurzuf (Białoruś)

Gurzuf to instrumentalny duet z Białorusi, który tworzą akordeonista Igor Zabelow i perkusista Artiom Zalesskij. Mimo, że w składzie są tylko dwie osoby, zespół brzmi tak mocno i głęboko, że wydaje się, jakby na scenie było ich co najmniej pięć. W muzyce Gurzuf motywy ciężkiego rocka przeplatają się z elementami muzyki ludowej i klasycznej. Powstają w ten sposób kompozycje pełne romantycznej ekspresji, komedii i drive'u.

Zespół jest już znany i doceniony w Europie, grał na takich festiwalach jak "Pustyje Chołmy" i "Ethnoland" (Rosja), The Global Battle of The Bands (Wielka Brytania) i "Przystanek Olecko" (Polska). Białoruscy krytycy muzyczni nadali im tytuł "Profesjonalistów roku 2007" .

Dezerter

Pierwszy skład zespołu to: Robert 'Robal' Matera - gitara, voc., muzyka; Krzysiek Grabowski - perkusja, teksty i Darek 'Stepa' Stepnowski - bas. Po pewnym czasie dołączył Darek 'Skandal' Hajn (wziął na siebie funkcję frontmana). Grupa przyjęła prowokacyjną wtedy nazwę SS-20 (były to radzieckie rakiety z głowicami nuklearnymi). Swój debiut koncertowy mieli na Mokotowskiej Jesieni Muzycznej w listopadzie 1981 r. W stanie wojennym SS-20 przemianował się na DEZERTER. archiwalnymi nagraniami Dezertera (np. z koncert z Jarocina '84). Latem 1994 roku Dezerter (w składzie: Robert Matera i Krzysiek Grabowski) nagrał album 'Ile procent duszy?'. W 1994 roku powstał film o grupie: 'Dezerter - nie ma zagrożenia' (zrealizowany przez Pawła Konnaka). W tym samym czasie Dezerter brał udział w realizacji programu Alternativi (współproducentem programu była Fundacja Brulion). Kolejna płyta zespołu: 'Deuter' (1995) to przypomnienie utworów zespołu Deuter z wokalem Pawła 'Kelnera' Rozwadowskiego, lidera tej formacji. Na basie zagrał Tony von Kinsky (zrezygnował z grania w zespole w 1999 roku, obecnie został zastąpiony przez Jacka Chrzanowskiego). Kolejne albumy to: 'Mam kły mam pazury' (1996, nawiązujący tytułem do pisma Frontu Wyzwolenia Zwierząt), 'Ziemia jest płaska' (1997) oraz 'Decydujące starcie' (2001), który po raz kolejny został nagrany w dwuosobowym składzie: Matera-Grabowski, gościnnie na wiolonczeli zagrał Bolek Błaszczyk. Rok 2002 obfitował w ciekawe koncerty, z których najważniejsza była trasa po Belgii, Holandii i Anglii z francuskim zespołem La Fraction. Największym wydarzeniem w jej trakcie był wspólny występ z zespołami Conflict i Subhumans w londyńskiej Astorii dla kilku tysięcy osób. Warto też wspomnieć o koncercie w Krakowie z Dead Kennedys i Chumbawambą. Na większości koncertów w 2002 r. gościnnie występowała Katarzyna Nosowska. W tym roku ukazały się również kompaktowe wznowienia archiwalnych płyt zespołu. Rok 2003 to m.in. trasa koncertowa z Moskwą, a także udział w festiwalu PRL w Warszawie i Katowicach. Dezerter zagrał tam obok m.in. KSU, Armii i Kultu. Po jesiennych koncertach zespół postanowił ograniczyć działania koncertowe i zająć się przygotowaniami do nagrania płyty. Próby i spotkania odbywały się w sali prób na Szmulkach w Warszawie. Dezerter wszedł do studia pod koniec maja 2004 - a tuż przed wakacjami ukazała się płyta: 'Nielegalny zabójca czasu'. Jest to pierwsza płyta nagrana z nowym basistą Jackiem Chrzanowskim, grający również w zespole Hey. Wiosną 2006 zespół zagrał kilka koncertów w Polsce i Niemczech (Berlin, Brema, Hamburg). 24 kwietnia miał swoją premierę dwupłytowy album 'Punk's Not Jazz', na którym zebrane zostały najpopularniejsze piosenki Dezertera. Wydawnictwo związane jest z 25. urodzinami zespołu, które przypadły w maju 2006. W lipcu Dezerter wystąpił na festiwalu Rock For People w Czechach, a jesienią zagrał kolejną trasę po Polsce oraz odwiedził Londyn. Wiosną 2007 znów ruszył na koncerty, mając również w planach występ na kilku letnich festiwalach. Skład zespołu: Robert Matera - gitara, śpiew Krzysiek Grabowski - perkusja, teksty Jacek Chrzanowski - bas

Izrael 

Powstał w 1983 r. z inicjatywy Roberta Brylewskiego , Pawła "Kelnera" Rozwadowskiego, Milo Kurtisa i Jarka "Gruszki" Ptasińskiego na bazie grupy Aurora (wcześniej Brygada Kryzys), po odejściu z niej Tomka Lipińskiego. Siedzibą zespołu na początku był klub Remont, a od połowy 1983 r. warszawskie Hybrydy .

Zespół rozpoczął koncertowanie w połowie 1983 r., by wkrótce supportować słynny brytyjski zespół Misty In Roots podczas ich trasy po Polsce. Po jej zakończeniu grupę opuścił Kelner. W 1985 drugim liderem obok Brylewskiego został Darek "Malo" Malejnek z grupy Kultura. Został też obok Roberta i Vivian , Quarcoo trzecim wokalistą (w latach 1985-1987 Izrael i Kultura grały wspólne koncert pod dwiema nazwami). Izrael/Kultura występował m.in. na festiwalach w Jarocinie , warszawskim Róbrege i świnoujskim FAMA , a także na wielu mniejszych, szybko stając się legendą (z reguły Izrael był grupą kończącą wieczór). W ówczesnych latach trzon grupy stanowili Robert, Maleo, Vivian, Żwirek, Gruszka, (zastąpiony później przez Dżu Dżu), Samohut i Merlin, choć przewijało się przez nią wielu muzyków.

Skład ustabilizował się w 1989 r. podczas trasy po Czechosłowacji, kiedy na perkusji zaczął grać Piotr "Stopa" Żyżlewicz, a Dżu Dżu został basistą. Do grupy dołączył także Włodzimierz kiniorski. W 1990 r. odwiedzili Londyn, gdzie w studiu Ariwa nagrali płytę "1991". Na początku lat 90. grali wiele koncertów jako niekwestionowany lider sceny reggae w Polsce. Zespół został rozwiązany w 1995 r., a planowany pożegnalny koncert nie doszedł do skutku z powodu bójek przed klubem. Ostatni koncert odbył się już bez Maleo.

W 1997 r. ukazała się płyta " IN dub" będąca zbiorem dubowych wersji utworów Izraela. Autorem dubów był Robert Brylewski.

W 2006 r. reaktywowany zespół dał kilka koncertów pod szyldem Magnetosfera, od 2007 r. występuje pod oryginalną nazwą i pracuje nad nową płytą. W pierwszej połowie 2008 roku Maleo na antenie radia Bis poinformował o nagraniu przez zespół nowego, dubowego materiału w londyńskim Ariwa Studio u Mad Professora. Zaprezentował też jeden z utworów.