Niezwykłe zdjęcia gwiazd |
| SZTUKA - fotografia |
| niedziela, 17 lutego 2008 14:07 |
|
„Vanity Fair” to jeden z najsłynniejszych magazynów ilustrowanych na świecie. W tym roku, z okazji 95. rocznicy istnienia redakcja wydobyła na światło dzienne fotograficzne archiwa pisma. To jakby zebrać w jednym miejscu historię światowej fotografii.
„Vanity Fair” („Targowisko próżności”) , flagowe pismo jednego z największych wydawnictw na świecie – Condé Nast - choć wychodzi w USA, jest znane na całym świecie. Można je kupić w kioskach, sklepach, księgarniach, na lotniskach w większości krajów. Sprzedaje się świetnie, bo trafia do ogromnej rzeszy czytelników. Dla bogatych jest katalogiem pt. „to musisz mieć”, dla mniej zamożnych – jedynym i fascynującym kontaktem ze światem luksusu.
Dużą część każdego numeru stanowią sesje zdjęciowe z najsławniejszymi (w danej chwili) ludźmi na świecie. Ostatnio byli to m.in. państwo Cruise, Barack Obama i tragicznie zmarły Heath Ledger (bo sławnym można się stać na wiele sposobów, także młodo umierając).
Od samego początku istnienia pisma wspomniane sesje robili najsławniejsi fotografowie. Od pierwszych lat wydawania „Targowiska próżności” praca dla redakcji była marzeniem większości fotografów, a propozycja zrobienia zdjęć dla pisma – powodem do dumy i wyrazem wysokiej pozycji w zawodzie. Edytorzy o niebo więcej dbali o jakość zdjęć niż tekstów, wiadomo było, że to piękne fotografie w tego typu gazecie przyciągną czytelników. Dlatego też do dziś „Vanity Fair” wyznacza trendy w tym gatunku fotografii, jakim są sesje mody czy portrety.
Wystawa w londyńskiej National Portrait Gallery jest wyborem zdjęć, wydobytych z archiwum Condé Nast. Jest ona wartościowa podwójnie. Po pierwsze bowiem zbiera fotografie autorów, którzy stanowią kamienie milowe w dziejach światowej fotografii (nie tylko tej z kolorowych magazynów). Po drugie zaś pokazuje prace, publikowane od bardzo zamierzchłych czasów, bo od 1913 roku, a więc zdjęcia, których dziś właściwie nigdzie nie można zobaczyć.
Ciężko wymienić wszystkich ważnych fotografów, których prace pojawiają się na wystawie. Co ciekawe, dzięki londyńskiej wystawie widać wyraźnie, że na początku XX wieku dla kolorowych magazynów pracowali ci sami fotografowie, których dziś uważa się za „artystów”, natomiast dziś nie stanowią tej samej grupy ci, którzy pracują dla prasy i ci, którzy wystawiają swoje prace w galeriach.
Początkowe lata istnienia „Vanity Fair” tu bowiem reprezentują m.in. Edward Steichen, Man Ray i Cecil Beaton (o nich piszą przecież także podręczniki do historii sztuki), w drugiej połowie XX wieku robienie zdjęć dla kolorowego magazynu to rodzaj specjalizacji. W niej funkcjonowali i funkcjonują Helmut Newton, Mario Testino, Herb Ritts, a przede wszystkim obecnie główny fotograf pisma - Annie Leibovitz.
Tak czy siak – zdjęcia z „Vanity Fair” reprezentują zawsze bardzo wysoki poziom i oglądanie ich niezmiennie jest przyjemnością. I nie ma znaczenia, czy pokazują rozebraną modelkę, sławnego aktora czy kandydata na prezydenta. I nie pierwszorzędne znaczenie ma, czy robił je fotograf w latach 20., czy tydzień temu.
Można nie lubić kolorowych magazynów (treści rzeczywiście nie ma w nich zazwyczaj wiele), jeśli jednak lubi się dobre zdjęcia, warto gazety pokroju „Vanity Fair” kartkować, bo tam zawsze trafi się na dobrą fotę. A jeśli nadarzy się okazja „zajrzeć” do archiwów takiego pisma – to już prawdziwa uczta.
Wystawa „Vanity Fair Portraits: Photographs 1913 – 2008” czynna jest od 14 lutego do 26 maja 2008. National Portrait Gallery
(Świat Obrazu) |
Pościel dla dzieci.
Bardzo ważnym elementem wystroju każdego pokoju dziecięcego jest odpowiednio dobrana pościel. Wiemy doskonale, że nasze dzieci uwielbiają postacie z bajek i filmów. Bardzo często możemy spotkać najrózniejsze gadżety zawierające aplikacje z Hannah Montana czy Bob Budowniczy. W zależności od wieku, pościel dla dzieci zmienia swoje wzory. Ważnym elementem jest także jakość wyrobu.
