Gwiazdy jazzu na Festiwalu Poznań Jazz Fair 2009

Światowej sławy pianiści jazzowi: Patricia Barber i Chick Corea wystąpią na Festiwalu Poznań Jazz Fair 2009. Koncert Patricii Barber (1 kwietnia, Eskulap) rozpocznie powracający na mapę największych festiwali jazzowych Poznań Jazz Fair. Ponad dwa miesiące później - 23 czerwca - w poznańskiej Auli UAM wystąpi Chick Corea...

Chick Corea fot.mat.organizatora

Koncert Patricii Barber (1 kwietnia, Eskulap) rozpocznie powracający na mapę największych festiwali jazzowych Poznań Jazz Fair. Występ doskonałej wokalistki i pianistki jazzowej uświetni 30-lecie klubu Eskulap i odda hołd początkom Festiwalu, który rozpoczął się właśnie na scenie Eskulapa w 1993 roku.

Ponad dwa miesiące później - 23 czerwca - w poznańskiej Auli UAM wystąpi Chick Corea - uważany za najlepszego współczesnego pianistę jazzowego. Corea ma na swoim koncie współpracę z tak znanymi artystami jak Miles Davis czy Dave Holland. Corea przyjedzie do Poznania jako laureat tegorocznej nagrody Grammy - pianista otrzymał statuetkę w kategorii Best Jazz Instrumental Album za krążek The New Crystal Silence nagrany w duecie z Gary Burtonem.

Bilety na oba koncerty będzie można nabywać już od piątku w cenie 80/90 zł na występ Patricii Barber oraz od 100 do 200 zł za koncert Chicka Corei. Do nabycia następujących punktach: CIM, Fripp Shop, Gazeta Cafe, Rock Long Luck i na www.bilety24.pl, a także w Klubie Eskulap (Patricia Barber) oraz w Auli UAM (Chick Corea).

Warto przypomnieć, iż w latach dziewięćdziesiątych Poznań Jazz Fair był bez najmniejszych wątpliwości najważniejszym cyklem imprez muzycznych w Poznaniu – i jednym z czołowych w skali kraju. Pozwolił na prezentację wielu niekwestionowanych światowych gwiazd muzyki oraz dziesiątek polskich wykonawców – tych doświadczonych jak i stawiających dopiero pierwsze kroki. W jego ramach wystąpiły tak ważne postaci światowego jazzu jak Wayne Shorter, Al Di Meola, John Scofield, Charlie Haden czy Kenny Garrett.

----------------

Patricia Barber (ur.1956 roku) – amerykańska wokalistka i pianistka jazzowa. 

Dorastała w otoczeniu jazzowych dźwięków – jej ojciec był członkiem legendarnej orkiestry Glenna Millera. Przed rozpoczęciem kariery muzycznej Patricia ukończyła psychologię. W 1984 roku powróciła do Chicago, gdzie rozpoczęła występy w znanym jazzowym klubie Gold Star Sardine Bar. W 1988 wystąpiła ze swoim triem na Chicago Jazz Festival, a rok później na haskim North Sea Jazz Festival. W tym samym roku własnym kosztem wydała swój pierwszy album - Split (dzisiaj praktycznie niedostępny w sprzedaży i poszukiwany przez kolekcjonerów). 

Po podpisaniu kontraktu z prestiżową wytwórnię Verve wydała album Distortion Of Love – krążek spotkał się z niezwykle ciepłym przyjęciem krytyki, zwrócił też uwagę publiczności. Płyta zawierała między innymi klasyk Smokey Robinsona „My Girl” - Patricia Barber była pierwszą artystką, która nagrywała jazzowe wersje współczesnych nagrań pop wyprzedzając tym samym Cassandrę Wilson, z którą często rywalizuje o miano pierwszego głosu współczesnego jazzu. 

Patricia Barber fot.mat.organizatora

Kolejne krążki – Cafe Blue (1994) oraz Modern Cool (1998) – zostały wydane przez lokalną, niedużą wytwórnię Premonition. W 1998 Blue Note przejął label Premonition i zapewnił Patricii Barber międzynarodową promocję, na którą bez wątpienia zasługiwała. Album Companion (1999) miał przedstawić Barber szerszej publiczności – stąd obecność na nim wielu najważniejszych nagrań z wczesnego etapu kariery pianistki i wokalistki. Krążek został nagrany na żywo w Chicago's Green Mill – legendarnym jazzowym klubie, w którym artystka występowała co tydzień. Wydawnictwa Night Club (2000) oraz Verve (2002) ugruntowały pozycję Barber na światowej scenie jazzowej. Potwierdzeniem jej talentu była płyta Live: A Fortnight In Paris zawierająca zapis występów w trzech francuskich klubach:  La Cigale w Paryżu, L'Arsenal w Metz i La Coursive w La Rochelle. Los Angeles Times recenzując krążek nazwał Patricię Barber najwspanialszą jazzową wokalistką od czasu Peggy Lee.  

W 2006 ukazał się album Mythologies - nagrany z gościnnym udziałem polskiej piosenkarki jazzowej, Grażyny Auguścik. Jest to zbiór piosenek opartych na Metamorfozach Owidiusza. W 2008 Patricia Barber sprezentowała swoim fanom znakomite wydawnictwo The Cole Porter Mix, na którym w doskonały sposób zmierzyła się ze standardami z repertuaru Cole’a Portera. 

Muzykę Patricii Barber cechuje nastrojowy śpiew, niski ton głosu oraz melancholijność.

-----------------

Chick Corea (ur.1941) – amerykański pianista jazzowy i kompozytor. Od lat sześćdziesiątych uważany za jedną z najważniejszych postaci jazzowej sceny. Artysta poszukujący, członek wielu niezwykle istotnych projektów muzycznych. Jest uważany, obok Herbiego Hancocka oraz Keitha Jarretta, za najlepszego jazzowego pianistę XX wieku, a także za artystę który jako jeden z pierwszych wykorzystał potencjał instrumentów elektronicznych stając się wielkim pionierem fusion. W znacznym stopniu wpłynął także na kształtowanie się takich gatunków jak post-bop, jazz latynoski, free jazz czy jazz awangardowy. 

Corea wyjątkowo wcześnie rozpoczął edukację muzyczną, na pianinie grał już w wieku czterech lat. Jako początkujący pianista występował z zespołami Mongo Santamarii, Williego Bobo, Blue Mitchella oraz Stana Getza. Jako pełnoprawny lider zadebiutował w roku 1966 albumem „Tones For Joan’s Bones”. Dwa lata później ukazał się nagrany w trio krążek „Now He Sings, Now He Sobs” do dziś uważany za klasyczny. Pod koniec lat sześćdziesiątych Corea zastąpił Herbiego Hancocka w zespole Milesa Davisa – bez wątpienia ten okres należy zaliczyć do najważniejszych momentów w karierze artysty. Corea uczestniczył w nagraniu tak ważnych albumów jak „Filles De Kilimanjaro”, „In A Silent Way”, „Bitches Brew” czy „Miles Davis At The Fillmore”. Po opuszczeniu zespołu Milesa Davisa Chick występował między innymi z Anthonym Braxtonem, Dave’m Hollandem, a także ponownie ze Stanem Getzem. 

Kolejnym ważnym etapem w karierze pianisty było sformowanie grupy Return To Forever – jednej z najważniejszych grup fusion w historii. W roku 1974 współpracę z zespołem podjął Al DiMeola. Rockowo zorientowane brzmienie, wpływy elektroniki i genialne jazzowe improwizacje potwierdziły wyjątkowość Chicka Corei. Po rozpadzie Return To Forever Corea położył nacisk na występy akustyczne – pojawiał się wówczas w wielu konfiguracjach personalnych grając koncerty między innymi z Hancockiem czy Michaelem Breckerem.

Założony w 1985 The Electric Band kontynuował poszukiwania Return To Forever stając się kolejnym z wieluzespołów Corei, które odcisnęły piętno na współczesnym jazzie. Grupa występowała w składzie: John Patitucci, Frank Gambale, Eric Marienthal oraz Dave Weckl. Z basistą Patituccim oraz perkusistą Dave’m Wecklem Corea założył Akoustic Trio. W latach 1996-1997 pianista koncertował ze znakomitym składem, między innymi z Kennym Garrettem i Wallace’m Roneyem, odgrywając własne wersje standardów Buda Powella oraz Theloniousa Monka. 

Corea wkroczył w XXI wiek z solowymi albumami: „Solo Piano: Originals” oraz „Solo Piano: Standards” (2000). Kolejne krążki to: „Past, Present & Futures” (2001), „Rendezvous In New York” (2003), „To The Stars” (2004) oraz  „The Ultimate Adventure” (2006). W roku 2007 ukazało się pięć albumów w cyklu „5trios”, zaś w 2008 premierę miał nagrany w duecie z Gary Burtonem „The New Crystal Silence”. Krążek ten został nagrodzony nagrodą Grammy 2009 w kategorii Best Jazz Instrumental Album. 

Mimo wieloletniej obecności na scenie Chick Corea wciąż pozostał artystą zaskakującym i niezwykle oryginalnym, który nigdy nie osiadł na laurach. Już 23 czerwca niepowtarzalna okazja, by przekonać się o tym na żywo.

------------------

POZNAŃ JAZZ FAIR 2009:

Poznań Jazz Fair Preludium:
Patricia Barber
1 kwietnia 2009
Eskulap Poznań

Chick Corea
23 czerwca 2009
Aula UAM Poznań

(Informacja organizatora)