Typowe osiedlowe podwórko, z huśtawką i trzepakiem, na którym bawi się trójka dzieci. Potem ta trójka zmienia się w swoje matki, dziewczyny, znajomych. Dorastanie, naiwność, ból i rozczarowania dorosłego życia. To wszystko brzmi dosyć poważnie. Podane jest jednak w lekki, zabawny sposób. [M. Zielińska, www.teatralia.com]

Bazą spektaklu są wiersze Piotra Macierzyńskiego, współczesne, ironiczne, mocne. Obnażają pustkę i samotność ludzką, mówią  o miłości mówiąc o jej braku. Rejestracja paradoksów, bezsensów i kierunku, w jakim zmierza świat  prowokuje pytania - jak chcemy żyć, jakie sposoby spędzania wolnego czasu, a więc życia, wybrać? W zderzeniu z poezją Macierzyńskiego grają melodie z przeszłości wykonywane na żywo przy akompaniamencie akordeonu i skrzypiec. Stare tanga, piosenki przedwojennej Warszawy, rzeczy, które brzmią wobec tej poezji bezbronnie, śmiesznie, a jednak wzruszają i pociągają delikatnością.

Scena Przodownik żegna spektakl "Cukier Stanik" Zyty Rudzkiej.  Ostatnie przedstawienia odbędą się na 13 i 14 lipca o godzinie 20:00 w czasie Letniego Przeglądu Laboratorium Dramatu. Anty-glamour po polsku. Mistrz krawiecki i jego siostra, właściciele pracowni gorseciarskiej Cukier Stanik dywersyjnymi metodami podejmują walkę z konkurencją chińskich biustonoszy. Don Kiszoci młodego kapitalizmu zetrą się z  Supermarketem reprezentowanym przez szefową ochrony- Babę Kapo. Cukier Stanik w sposób prześmiewczy i przejmujący podejmuje tematy społeczne i egzystencjalne. To również opowieść o znaczeniu wspólnoty, nostalgii za starym światem i wypieraniu rzeczy oryginalnych przez produkcję masową.

Teatr Na Woli i Warszawskie Centrum Pantomimy zapraszają na Festiwal Sztuki Mimu, czyli przegląd teatrów pantomimy z całego świata. W tym roku zobaczymy najwybitniejszych przedstawicieli gatunku, miedzy innymi: Tetar Derevo, Teatr Licedei, Bodecker & Neander Company, Gregga Goldstona. W ciągu dziesięciu dni oglądać będziemy pantomimę w najróżniejszych wydaniach- od formy klasycznej, poprzez klaunadę, physical theatre, aż po współczesne, czasem eksperymentalne i niezwykle interesujące formy sztuki mimu. Od spektakli solowych i duetów do dużych zbiorowych kreacji. Organizowany co roku Festiwal stał się jednym z najważniejszych wydarzeń tego typu w Europie. To również jedyny na świecie festiwal pantomimy prezentujący wyłącznie spektakle niewerbalne. "Różnorodność form, treści czy stylów samej sztuki mimu bardzo dobrze oddaje charakter oraz linię artystyczną festiwalu. Wychodząc z założenia, że różnice wynikające ze źródła, z którego teatry pantomimy powstały, są nie mniej istotne niż same koncepcje artystyczne staramy się prezentować godne uwagi produkcje teatralne ukazujące kondycję współczesnej pantomimy"- mówi Bartłomiej Ostapczuk, dyrektor artystyczny festiwalu.

Wymarły hotel na uboczu wiatr, deszcz i gość z walizka w ręku składają się na pełną absurdu historię przedstawioną w sztuce "Pokojówka" w reżyserii Sylwestra Biragi. 
Tytułowa pokojówka Milena, znudzona swoją pracą i otoczeniem, wykazuje natychmiastowe zaciekawienie nowoprzybyłym gościem Tadeuszem. Co go tu sprowadza ? Czego szuka w tych stronach? Skąd się wziął? Przynosząc ręczniki do pokoju wdaje się z nim w dziwną dyskusję po której już wie co sprowadza mężczyznę do hotelu i twierdzi, że może mu uratować życie. Od tego momentu Tadeusz zostaje wciągnięty w serię pozornie absurdalnych zdarzeń wpływających na jego przemyślenia i decyzje. Obsługa hotelowa nieustannie odwiedza i nagabuje tajemniczego gościa, który być może przyjechał tu by po prostu odpocząć. 
"Pokojówka" pod pretekstem wydarzeń w hotelowym zaciszu starannie ukazuje nieustanną walkę dobra ze złem, nieumiejętność dokonywania wyborów oraz wpływ i manipulację innych osób na nasze decyzje. Rozgrywka pomiędzy pokojówką a barmanem przypomina zakład o losy Tadeusza. Podczas wizyt i rozmów w pokoju hotelowym starają się wpłynąć na decyzję z jaką przyjechał gość ale ostatecznie jaka ona będzie zależy tylko od niego.

Latynosi są świetni w łóżku, Skandynawowie nie mają zahamowań, Afrykanie nie mają powodów do wstydu, Azjaci mają, ale za to technicznie są świetni. A Polacy? Co możemy dać światu w materii seksu? Jakimi jesteśmy kochankami? Czy dla naszych łóżkowych osiągnięć ma znaczenie fakt, że wiedzieliśmy jak obalić komunizm? Czy Kopernik, Chopin, Wałęsa i papież to nasz cały wkład w seksualną historię świata? Czy to, że Adam Małysz przeleciał niejedną skocznie jest dla nas inspiracją w naszej erotycznej drodze przez życie? Rafał Rutkowski w  swoim one-man show  zmierzy się z zagadnieniem seksu polskiego od czasów Mieszka I do dziś, od Wisły do Tatr, od zmierzchu do świtu i od świtu do zmierzchu.W "Seksie polskim" znajdziecie  wiele praktycznych i przydatnych porad: jak poderwać na znicze i przegrane powstania, jak nakręcić  film pornograficzny w stylu Wajdy, jak domowym sposobem wykonać tradycyjne polskie gadżety erotyczne, czy pozycja-na Rejtana- jest przydatna pod namiotem, i wiele innych?