Poeta piosenki - Roesy

Chyba każdy miłośnik muzyki lubi być zaskoczony i oczarowany. Najlepiej jakąś muzyką o której nawet nie przypuszczał, że mu się spodoba. 

Na twórczość Roesy'ego natknąłem się już dość dawno przy okazji koncertu na festiwalu gdzie występował. Niestety był to mój bardzo zabiegany dzień i na koncert się spóźniłem, kiedy Roesy już występował i czekając na innych wykonawców nie miałem głowy przysłuchiwać się występowi. Jak się okazało, był to poważny błąd. Na szczęście miałem okazję go nadrobić rok później kiedy występował w lokalnym pubie w ramach solowej mini trasy. 

Chyba każdy miłośnik muzyki lubi być zaskoczony i oczarowany. Najlepiej jakąś muzyką o której nawet nie przypuszczał, że mu się spodoba. 

Na twórczość Roesy'ego natknąłem się już dość dawno przy okazji koncertu na festiwalu gdzie występował. Niestety był to mój bardzo zabiegany dzień i na koncert się spóźniłem, kiedy Roesy już występował i czekając na innych wykonawców nie miałem głowy przysłuchiwać się występowi. Jak się okazało, był to poważny błąd. Na szczęście miałem okazję go nadrobić rok później kiedy występował w lokalnym pubie w ramach solowej mini trasy. 

Prosty koncert na głos i gitarę często nie potrafi zachwycić. Bo albo wykonawca bez stosu elektroniki nie potrafi nic ładnie zagrać, albo kompozycje odarte z aranżacji okazują być słabe i na na koniec się okazuje, ze intymna atmosfera jaka kreuje 'chłopak z gitarą' nie pasuje do otocznia. Na szczęście ani jedno z tych twierdzeń nie odnosi się do Roesy'ego, który świetnie gra na gitarze i brak zespołu w ogóle nie wpływa wielowarstwowość muzyki która kreuje. Jest świetnym tekściarzem. W Polsce często nazywa się takich ludzi – poeta piosenki. No i otoczenie też było sprzyjające – mała sala specjalizująca się w występach zespołów folkowych. 

Tak, trzeba powiedzieć jasno. Roesy gra folk. I tu mamy kolejny problem. W Polsce folk to z jednej strony cukierkowo-plastikowe 'Mazowsze' z drugiej strony eksperymenty w postaci Trebuniow czy Kapeli ze wsi Warszawa. Nie ma nikogo kto grałby mocna zakorzenioną w tradycji, a mimo to nowoczesna i autorska muzykę. Najbliżsi tej stylistyce są twórcy poezji śpiewanej, ale nie mają takiego dystansu do siebie i luzu jaka ma Irlandczyk. Oczywiście on ma przewagę. W Irlandii jest długa tradycja takiej muzyki wywodzącej się z jednej strony z barowych śpiewów The Dubliners a z drugiej z muzyki celtyckiej. Na tych samych wzorcach wychowali się U2 i The Corrs co nie przeszkadzało pójść im w zupełnie innych kierunkach. 

Roesy  - używając polskiej terminologii – jak najbardziej zasługuje na nazwanie go bardem. Nie pisze tekstów błahych choć potrafi pisać piosenki lekkie i żartobliwe. Pięknie je ilustruje muzyką, która choć melodyjna i prosta na pewno nie jest prostacka. Całość pięknie domykają aranżacje nadające piosenkom lekkości i przestrzeni. Zupelnie jak irlandzki krajobraz z okolic Birr skad Roesy pochodzi. 

Artysta wydal dotychczas 3 albumy  i jedna płytę koncertowa. Można je kupić na stronie artysty: www.roesy.net 

Oczywiscie jak kazdy Roesy ma swoja strone na MySpace gdzie można posluchać jego muzyki:  http://www.myspace.com/theroesy 
 

I ciekawostka. Mistrz tanga Ezequiel Farfaro na jednym z występów w Kopenhadze zatańczył do piosenki Roesy'ego. Szczęśliwym trafem ktoś to nagrał i wysłał autorowi. 'To był jeden z najlepszych prezentów jaki mogłem dostać' powiedział później muzyk.

Dim lights Embed Embed this video on your site

Oskar Lewczuk